web analytics

EDGAR ALLAN POE

Amerikaanse schriver en dichter Edgar Allan Poe, blijft nog steeds een grote invloed uitoefenen op Goths vandaag.
Heel getalenteerd maar tegelijkertijd geestelijk onstabiel en bij vlagen afschuwelijk depressief, Poe heeft velen door de tijd heen gefascineerd.
Zijn ouders overleden toen hij een peuter was, zijn vrouw overleed toen ze heel jong was.
Zijn steeds terugkerende financiële problemen, poogde hij met gokken op te lossen, wat uiteraard niet lukte.
Hij dronk veel en rook mogelijk ook opium, wat zijn geestelijke gezondheid niet bevorderde.

Ooit iemand ontmoet die constant in de sh*t zit?
Zo iemand was Edgar ook.

Het woonhuis – nu ook een museum – van Edgar Allan Poe House and Museum, located at 203 North Amity St. in Baltimore.
Het huis wordt verondersteld te zijn gebouwd in 1830 en gehuurd door Poe’s tante Maria Clemm in 1832. Clemm werd bij het huis vergezeld door haar zieke moeder, Elizabeth Cairnes Poe, en haar dochter Virginia Clemm. Edgar Allan Poe kwam met het gezin in 1833 rond de leeftijd van 23, nadat hij West Point verliet. Virginia was toen 10 jaar oud; Poe zou drie jaar later met haar trouwen, hoewel hun enige openbare ceremonie in 1836 was. Poe leefde in het huis van ongeveer 1833 tot 1835.

 Geboren Boston (Massachusetts) – 1809 – 1849, 19 januari 1809, werkte hij ook als literair criticus en redacteur en was een van de eerste Amerikaanse schrijvers die van de pen probeerde te leven, waardoor hij een moeilijk leven leidde.

Edgar Poe was de zoon van reizende acteurs, Eliza Poe en David Poe, Jr., die beiden overleden voor hij drie jaar oud was. Poe werd in huis genomen door John Allan, een succesvol zakenman uit Richmond, Virginia. Hij werd niet officieel geadopteerd en nam Allan als zijn tweede voornaam.
De relatie met Allan ging bergafwards toen Edgar de puberteit bereikte.

Van 1815 tot 1820 werd hij (gedeeltelijk) opgeleid in Engeland. In 1826 schreef hij zich in aan de Universiteit van Virginia, maar bleef daar slechts een jaar. De hoofdreden hiervoor was financieel. Hij begon te drinken, te gokken, kon zijn vele schulden niet meer betalen en werd weggestuurd. In 1827 liep Poe weg bij de Allans en ging hij naar de officiersopleiding in West Point. Later werd hij ontslagen wegens opzettelijk plichtverzuim.

HUWELIJK

HUWELIJKSCERTIFICAAT

Na zijn vertrek bij het leger trok in bij respectievelijk zijn grootmoeder langs vaderskant, zijn tante, Mrs Maria Clemm, en zijn nichtje, Virginia Clemm, in Baltimore, Maryland.

In 1836 trouwde hij met Virginia, die op dat moment 13 jaar oud was.
Poe en Clemm waren volle neef en nicht.
Maria was zowel zijn tante als zijn latere schoonmoeder. Ze hebben altijd een sterke band met elkaar gehad. 

Edgar was toen 27 jaar en de leeftijd van Virginia werd als 21 opgegeven.
Blijkbaar vond niemand het belangrijk genoeg om te controleren, maar zowel neef-nicht huwelijken als trouwerijen met een erg jonge bruid (of bruidegom) waren niet echt uitzonderlijk in die tijden.

POE FAMILIE STAMBOOM

GOTHIC SCHOONHEID

POTLOOD TEKENING VAN VIRGINIA POE-CLEMM

Virginia werd beschreven als hebbende donker haar en violette ogen, met een huid zo bleek dat het “puur wit” werd genoemd, waardoor een “slechte huidskleur die haar uiterlijk verwende”.
Een bezoeker van de familie Poe merkte op dat “de roos-tint op haar wang was te fel “, mogelijk een symptoom van haar ziekte.
Een andere bezoeker in Fordham schreef: ‘Mevrouw Poe zag er heel jong uit, ze had grote zwarte ogen en een parelwitte bleekheid, wat een perfecte complexie was.
Haar bleke gezicht, haar schitterende ogen en haar ravenzwarte haren gaven haar een onaardse blik .
Dit klinkt als precies hoe de moderne ‘trad’ of Victoriaanse Gothica er uit wil zien.

ACHTERGROND VIRGINIA

Virginia Eliza Clemm werd geboren in 1822 en vernoemd naar een oudere zus die tien dagen eerder was overleden.
Haar vader William Clemm, Jr. was een ijzerhandelaar in Baltimore. Hij was getrouwd met Maria Poe, Virginia’s moeder, na de dood van zijn eerste vrouw, Maria’s eerste neef Harriet. Clemm had vijf kinderen uit zijn vorige huwelijk en ging nog drie kinderen bij Maria hebben. Na zijn dood in 1826 liet hij heel weinig aan de familie.

Edgar Poe ontmoette zijn nicht Virginia voor het eerst in augustus 1829, vier maanden na zijn ontslag uit het leger. Ze was toen zeven.

In augustus 1835 verliet Poe de behoeftige familie en verhuisde naar Richmond, Virginia om een ​​baan te krijgen bij de Southern Literary Messenger. Terwijl Poe weg was van Baltimore, hoorde Neilson Poe, de echtgenoot van Virginia’s halfzus Josephine Clemm, dat Edgar overweegt met Virginia te trouwen. Neilson bood aan haar in huis te nemen en haar te laten opleiden in een poging om het huwelijk van het meisje met Edgar op zo’n jonge leeftijd te voorkomen.

Edgar, die duidelijk toch verliefd was, schreef een emotionele brief aan Maria, waarin hij verklaarde dat hij “verblind door tranen was tijdens het schrijven”, en smeekte dat ze Virginia toestond haar eigen beslissing te nemen. Aangemoedigd door zijn werk bij de Southern Literary Messenger, bood Poe aan om financieel te voorzien voor het gezin. Blijkbaar werd het hebben van dit gezinsinkomen in het vooruitzicht doorslaggevend. Dus zijn ze getrouwd.

Het huwelijk scheen toch erg gelukkig te zijn.
Volgens kennissen van het stel, aanbad hij zijn vrouw.
Virginia maakte ook gedichten en heeft dit stuk aan haar man geschreven

Ever with thee I wish to roam —
Dearest my life is thine.
Give me a cottage for my home
And a rich old cypress vine,
Removed from the world with its sin and care
And the tattling of many tongues.
Love alone shall guide us when we are there —
Love shall heal my weakened lungs;
And Oh, the tranquil hours we’ll spend,
Never wishing that others may see!
Perfect ease we’ll enjoy, without thinking to lend
Ourselves to the world and its glee —
Ever peaceful and blissful we’ll be

ZIEKTE EN DOOD VIRGINIA

VIRGINIA POE-CLEMM
(Aquarelle schilderij gemaakt toen ze overleden was)

Toen Virginia een jaar of 20 was, ontwikkelde ze TBC.
Hier is ze toen ze 24 was uiteindelijk aan overleden. 
Haar laatste dagen heeft Virginia doorgebracht in dit huisje in de Bronx dichtbij New York.
Het was gehoopt dat een verhuizing naar een rustig plek buiten de stad met schoon lucht haar gezondheid zou bevorderen, maar het mocht niet baten.

Wat lugubere details:
Virginia was nauw betrokken bij het plannen van haar begrafenis en heeft haar eigen kist gekocht.
Het acquarelle schilderij wat net onder het kop ‘huwelijk’ staat, werd na haar dood gemaakt.

POE’S GEESTELIJKE TOESTAND

De toch geestelijk nogal instabiele Poe, werd erg depressief na de dood van zijn vrouw.
Dit heeft hij rond deze tijd geschreven:

“I became insane, with long intervals of horrible sanity”

(Ik werd krankzinnig, met lange tussenpozen van vreselijke helderheid)

En dit:

‘The scariest monsters are the ones that lurk in our own souls’.

De ergste monsters zijn degenen die in je eigen ziel wonen.

Poe is volgens geruchten alcoholist geweest en was mogelijk ook opium verslaafd.
Of deze gedeeltelijk een oorzaak waren gewest aan zijn depressies, of een manier om er mee om te gaan, is onduidelijk.
Zijn creativiteit en instabiliteit gingen i.i.g. duidelijk hand in hand.

POE’S OBSESSIE MET DE DOOD IS TE ZIEN WANNEER HIJ MET EEN SKELET POSEERT

LITERAIRE WERKEN

Poe’s bijzondere en vaak nachtmerrieachtige werk in het genre van de Gothic novel was van grote invloed op horror- en fantasy-genres. Hij wordt ook gezien als de grondlegger van het detectivegenremet zijn drie verhalen over Auguste Dupin. Deze hadden een grote invloed op veel mysterieschrijvers na hem, onder meer Arthur Conan Doyle (met name The Hound of the Baskervilles).

Zijn meest bekende werkstukken zijn:

The Raven
Lenore
A Dream within a Dream
The fall of the House of Usher
The Pit and the Pendulum
The Masque of the Red Death

De gedichten The Raven en Leonore gaan waarschijnlijk over zijn overleden vrouw.
Lenore was een vrouw die te vroeg overleed.
Een figuur van dezelfde naam klopt aan de deur, in het gedicht over de raaf.

LENORE

Ah, broken is the golden bowl! the spirit flown forever!
Let the bell toll!- a saintly soul floats on the Stygian river;
And, Guy de Vere, hast thou no tear?- weep now or nevermore!
See! on yon drear and rigid bier low lies thy love, Lenore!
Come! let the burial rite be read- the funeral song be sung!-
An anthem for the queenliest dead that ever died so young-
A dirge for her the doubly dead in that she died so young.

THE RAVEN (DE RAAF)

The Raven (Nederlands: De raaf) verscheen voor de eerste maal op 29 januari 1845 in de New York Evening Mirror. Het gedicht vertelt het verhaal van een mysterieus, nachtelijk bezoek van een raaf aan een man (de verteller, ik-figuur), die treurt om zijn overleden geliefde, Lenore.

De tekst van het gedicht bovenop het plaatje is ingekort. 
Het volledige tekst is hier te lezen.

Bijbehorende ets-tekening is gemaakt door John Tenniel, die ook de illustraties voor Alice in Wonderland en Alice Through The Looking Glass maakte.
Het is te zien, dat Tenniel duidelijk een portret van Poe heeft getekend.

DE DOOD VAN POE

De dood van Edgar Allan Poe op 7 oktober 1849 is mysterieus gebleven: de omstandigheden die eraan voorafgingen zijn onzeker en de doodsoorzaak wordt betwist. Op 3 oktober werd hij ijlend gevonden in Baltimore, Maryland, “in grote nood, en … met onmiddellijke hulp nodig”, volgens de man die hem vond, Joseph W. Walker. Hij werd naar het Washington College Hospital gebracht , waar hij op 7 oktober om 5 uur ’s ochtends stierf. Hij was 40 jaar oud. Poe was nooit coherent genoeg om uit te leggen hoe hij in deze toestand kwam.

Alle medische dossiers en documenten, inclusief Poe’s overlijdensakte, zijn verloren gegaan, als ze ooit hebben bestaan. De precieze oorzaak van de dood van Poe wordt betwist, maar er zijn veel theorieën. Veel biografen hebben de kwestie aangepakt en verschillende conclusies getrokken, variërend van de bewering van Jeffrey Meyers dat het hypoglycemie was in de samenzweerderige samenzweringstheorie van John Evangelist Walsh. Er is ook gesuggereerd dat de dood van Poe het gevolg zou kunnen zijn van zelfmoord in verband met depressie. In 1848 stierf hij bijna aan een overdosis laudanum, gemakkelijk verkrijgbaar als kalmeringsmiddel en pijnstiller. Hoewel het onduidelijk is of dit een echte zelfmoordpoging was of gewoon een misrekening van Poe’s kant, leidde het niet tot de dood van Poe een jaar later.

BEGRAFENIS

De begrafenis van Poe was eenvoudig, gehouden om 16.00 uur. op maandag 8 oktober 1849. Weinig mensen woonden de ceremonie bij. De hele ceremonie duurde slechts drie minuten in het koude, vochtige weer. Po werd begraven in een goedkope kist met handvaten, een naamplaatje, stoffen voering of een kussen voor zijn hoofd.

TWEEDE BEGRAFENIS

Op 10 oktober 2009 ontving Poe een tweede begrafenis in Baltimore. Acteurs portretteerden tijdgenoten van Poe en andere lang geleden overleden schrijvers en kunstenaars. Ze betaalden allemaal hun respect en lazen huldeblijken, aangepast aan hun geschriften over Poe. De begrafenis omvatte een replica van Poe’s kistje en waskadaver.

DE GRAVEN VAN POE

Zelfs na hun dood, kregen Poe en zijn vrouw niet gewoon een graf, waar ze op een normale manier met rust waren gelaten.
Ze waren allebei 2x begraven, op verschillene locaties.
Poe werd begraven in Westminster Hall Burying Ground in Baltimore, op een onopvallende plaats achter de kerk. Hij kreeg geen steen.

Grafsteen wat de oorspronkelijke begrafplaats van Poe aanduidt. 

Na verloop van tijd, raakten fans van Poe hierover verontwaardigd. Geld werd verzameld om hem een luxere en veel meer opvallende grafsteen te geven, vooraan in het kerkhof. Hieronder is er een ets tekening over het onthulling van het nieuwe steen. 
Het lijk van Poe werd dan opgegraven en hier naar toe verplaatst.

Onthulling van Poe’s nieuw grafsteen.

Huidige graf van Poe, zijn vrouw Virginia en zijn schoonmoeder Eliza.

Lees hieronder meer over Poe’s twee graven:

DE GRAVEN VAN VIRGINIA POE

Ook het begraven van Virginia ging niet op een normale, nette manier en ook zij heeft uiteindelijk twee graven gekregen.
Zij kreeg eerst een reguliere graf, waar haar rouwende echtgenoot heel vaak te vinden was.

Echter, in 1875, in hetzelfde jaar waarin het lichaam van haar man werd herbegraven, werd het kerkhof waarin ze lag vernietigd en haar stoffelijk overschot was bijna vergeten. Een vroege Poe-biograaf schrijver, William Gill, verzamelde de botten en bewaarde deze in een doos die hij onder zijn bed ging opbergen. Gill’s verhaal werd zevenentwintig jaar na het evenement gemeld in de Boston Herald: hij zegt dat hij de begraafplaats van Fordham in 1883 had bezocht precies op het moment dat de koster Dennis Valentine Virginia’s botten in zijn schop hield, klaar om ze weg te gooien als niet opgeëiste .
Poe zelf was in 1849 overleden, en dus nam Gill de resten van Virginia en regelde hij dat hij de kist naar beneden moest brengen om aan de linkerkant van Poe in een kleine bronzen kist te worden gelegd. De overblijfselen van Virginia werden uiteindelijk begraven met haar man op 19 januari 1885. – de zesenzeventigste verjaardag van de geboorte van haar man en bijna tien jaar nadat zijn huidige monument was opgericht.

Ook Maria Clemm, de geliefde moeder van Virginia en zowel tante als schoonmoeder tot Poe, heeft een plaats in de graf gekregen.
Het grafsteen is vierkant. Aan de ene voorkant is een portret van Poe, aan de achterkant vermelding over zijn geboorte en sterfdatum, aan de linker kant een vermelding over Virginia en aan de rechterkant over Maria.

DE POE TOASTER

De Poe Toaster verwijst naar een niet-geïdentificeerde persoon die, gedurende meer dan zeven decennia, een jaarlijks eerbetoon aan de Amerikaanse auteur Edgar Allan Poe bracht, door een bezoek te brengen aan de cenotaaf die zijn oorspronkelijke graf in Baltimore, Maryland markeerde, in de vroege uren van 19 januari, de verjaardag van Poe. De schimmige figuur, gekleed in het zwart met een hoed met brede rand en een witte sjaal, zou zichzelf een glas cognac gieten en een toast uitbrengen op de herinnering van Poe, en dan in de nacht verdwijnen, drie rozen achterlatend in een onderscheidende opstelling en de onafgemaakte fles cognac. Toeschouwers verzamelden zich jaarlijks in de hoop een glimp op te vangen van de ongrijpbare borreldrinker, die niet naar publiciteit zocht en zelden werd gezien of gefotografeerd.
De traditie, wat verplaatst schijnt te zijn naar het nieuwe graf, wordt tot op de dag van vandaag voortgezet.

MUZIEK

In 2008 heeft de Noorse vrouwen band Katzenjammer een nummer uitgebracht, dat ‘Virginia Clemm’ heet. En uiteraard ging het over Virginia en haar relatie met Poe. Het is in het ‘ik’ vorm geschreven. 

Hieronder zijn de lyrics.

ZANGTEKST VIRGINIA CLEMM

He was a child I was a child
Sentimental and wild
Now we’re resting
Now we’re resting
For twelve short years
We lived out of health
And of prosperous wealth
Oh my dearest
Oh my dearest
My only portrait to remind you
My wine on your old cloak
My voice sustained in our piano
Comme les carillons
De notre nuit de noces
Heir of my illness writer
Of all the stories and the words
That I’m haunting
That I’m haunting
When your heart is on your sleeve
Then I’ll bid you my sweet adieu
Don’t forget me
Don’t forget me
The other woman to explain
Her letters I deplore
I’m the flare inside your sorry dark eyes
And I’ll leave you nevermore.

 

ER ZIJN HEEL VEEL SPULLEN MET EEN POE EN OF RAAF THEMA IN DE WINKEL TE KOOP.
KLIK OP DE RODE BALK.

AND THAT WAS THE END OF MY SAD SAD STORY.
AND THAT OF MY POOR BEAUTIFUL WIFE.
AND THAT OF MY POOR OLD MOTHER IN LAW.
GOODBYE!